Środowiskowe Domy Samopomocy - strona główna
Dziś mamy: 2017.08.19, imieniny obchodzą: Jan, Bolesław

Czas wolny dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie – możliwości zagospodarowywania

Uczniowie często w wolnym czasie chcieliby odpocząć, poleniuchować, ale są też takie osoby które chcą ten czas spędzać aktywnie, twórczo.
Sposobów na spędzanie wolnego czasu jest wiele, począwszy od oglądania telewizji do bardziej aktywnych form, np. jazda na rowerze, gra w piłkę, wycieczki, spacery. Wszystko zależne jest od upodobań.

Dzieci i młodzież zamieszkujące internaty często się nudzą w wolnym czasie, z powodu niskiej kreatywności opiekuna, który woli dać dzieciom gry (w które grał już setki razy) niż aktywnie spędzić z nimi ten czas.

 

Kolaż
Dobrym sposobem zagospodarowania dziecku czasu wolnego jest rysowanie i malowanie. Każde dziecko lubi tak spędzać czas, szczególnie w mokre i pochmurne dni. Zarazem w ten sposób dzieci ujawniają swoje emocje, zainteresowania, potrzeby, co jest szczególnie ważne dla opiekuna, terapeuty. Zwykłe, indywidualne malowanie można zastąpić wspólnym. Mam na myśli kolaż, dzieci wtedy są aktywniejsze, weselsze, pomaga to w integrowaniu się grupy, dzieci dzielą się wzajemnie swoimi pomysłami i wspólnie wybierają najciekawszą wersje. Każde dziecko ma wtedy równe szanse, nawet te mniej zdolne plastycznie, bo przecież liczy się wspólny efekt końcowy, a przede wszystkim dobra zabawa.

Podczas swojej pracy jako wolontariusz w różnych ośrodkach dla dzieci pełnosprawnych jak i niepełnosprawnych lubiłam wykorzystywać tą metodę. Zarówno młodsze jak i starsze dzieci wykazywały wiele zaangażowania we wspólną pracę. Na ich twarzach widniały uśmiechy, a także zaskoczenie, gdy wśród materiałów do kolażu znalazły produkty spożywcze, które wykorzystują w kuchni ich mamy. Im bardziej dzieci się brudziły, tym były weselsze, bo często rodzice im tego zabraniają.  Trochę trudniej było z dziećmi, które miały lęk  przed wybrudzeniem się, ale na to tez jest metoda, zwykły klej można zastąpić klejem w sztyfcie, zamiast malowania rękoma – malowanie pędzlem, dzieci które mają problemy z chwytaniem, mogą drzeć papier zamiast ciąć go nożyczkami. W przypadku kolażu należy dobrać jak najwięcej przedmiotów, z których mogłyby korzystać wszystkie dzieci, niezależnie od stopnia niepełnosprawności czy różnorodnych fobii.

Starsi uczniowie mogliby zgłębiać techniki rysowania. Rysować przedmioty w przestrzeni z zachowaniem odpowiedniej skali. Służyłyby ku temu wyjścia plenerowe, rysowanie na podwórzu, rysowanie martwej natury.
Wiele osób niepełnosprawnych posiada prawdziwe talenty, trzeba tylko je odkryć.

 

Teatr, pantomima
Bardzo fajnym sposobem na zagospodarowanie czasu dzieciom i młodzieży są zajęcia teatralne i pantomima. Przy obecności tych dwóch propozycji uczniowie mieliby możliwość dokonania wyboru, w którym rodzaju przedstawienia czują się lepiej. W tym przypadku wszyscy uczniowie mogliby się wykazać. Dzieci i młodzież z uzdolnieniami plastycznymi mogliby tworzyć kukiełki do przedstawienia, młodsi, np. z papieru -  rysować, kolorować, wycinać, starsi natomiast mogliby wykonywać szmaciane postacie, a także kostiumy teatralne. Powstałyby zatem 3 rodzaje przedstawień – z udziałem kukiełek papierowych – dla osób bardziej wstydliwych, które mogłyby przedstawić swoją rolę bez ukazywania się, z udziałem szmacianych kukiełek – dla nieco starszych uczniów – okazywanie emocji granej roli oraz z udziałem aktorów- dla młodszych i starszych dzieci oraz młodzieży, którzy są bardziej odważni by występować na scenie. Przedstawienia mogłyby powstawać na podstawie interpretacji wierszy, opowiadań, a także tworzone przez samych aktorów.

Uczniowie, którzy nie chcieliby brać udziału w przedstawieniu, bądź byłoby to niemożliwe z powodu braku roli, mogliby zostać zaangażowani w wykonywanie dekoracji. Trzeba natomiast pamiętać, że mają to być zajęcia, w których udział jest dobrowolny, a nie obowiązkowy.

 

Ruch Rozwijający Weroniki Sherborne
Zajęcia prowadzone Metodą Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne  wspomagają rozwój dzieci i młodzieży, a jednocześnie są bardzo atrakcyjne. Powinny być one dopasowane do poziomu rozwoju dziecka. Rozpoczynają się od poznania własnego ciała, kolejno kształtują współpracę z drugą osobą, z grupą, a także rozwijają kreatywność. Dzieciaki podczas zajęć są bardzo radosne, zaciekawione dalszym przebiegiem zajęć, czują się bezpiecznie współpracując z drugą osobą, a także z większą grupą. Dzieci stają się bardziej pewne siebie, świadome własnego ciała.

Stosowałam tę metodę na praktykach studenckich i byłam pod wrażeniem zadowolenia dzieci z tych zajęć. Miały one oczywiście swoje ulubione elementy zajęć, które polegały na hałasowaniu i bieganiu po sali. Szczególnie upodobały sobie masaże z wykorzystaniem wierszyka, „ciąganie” na kocach, zarówno gdy „były ciągane” jak i, gdy to one ciągnęły swoje mamy. Dużo radości i śmiechu było także podczas wykonywania, np. naleśnika. Dzieci leżały na kocach i kolejno na ich plecach były wykonywane różne czynności, tj. ugniatanie ciasta (masowanie pleców), układanie owoców (kreślenie kół), itd., na koniec dzieci zawijane były w koc i mamy udawały, że je jedzą.

W tej metodzie jest bardzo dużo ciekawych czynności, które mogą być atrakcyjne zarówno dla dzieci jak i młodzieży, bo przecież każdy z nas potrzebuje zarówno odpoczynku, radości, śmiechu, jak i odrobiny zmęczenia.

 

Zabawy na podwórzu
Dzieci uwielbiają także ruch i świeże powietrze. W ciepłe słoneczne dni, zabawę w świetlicy można przenieść na podwórze. Wystarczy zwykły spacer nad jezioro, karmienie łabędzi, wspólne śpiewanie piosenek, zabawa w chowanego czy w berka.

Każde dziecko w zabawie na podwórzu może znaleźć cos dla siebie.  Młodsze dzieci mogą mile spędzić czas w piaskownicy na lepieniu babek, wież, zamków. Jest to dobry sposób na zaangażowanie wszystkich dzieci, mam na myśli równość szans osób w upośledzeniem umysłowym jak i dzieci z niepełnosprawnością ruchową. Zabawa w piaskownicy nie wymaga przemieszczania się, w ten sposób dziecko niepełnosprawne ruchowo może się swobodnie bawić z rówieśnikami, w razie potrzeby zmiany foremki inne dzieci na pewno udzielą mu pomocy. Pomaga to również integracji dzieci, uczy pomocy innym, współdziałania, a także okazywania emocji. Dzieci wyrażają podziw z budowli innych dzieci, a także oczekują pochwały swoich.

Ingerencją opiekuna w swobodną zabawę dzieci może być zorganizowanie konkursu na największą, najładniejszą, bądź najbardziej pomysłową budowlę.

Świetną zabawę, radość i śmiech daje także hula hop, którym się kręci na biodrach, szczególnie zainteresowane są tym dziewczęta. Dzieci uwielbiają także grę w „gumę”, która także daje wiele radości i uczy współpracy, są jeszcze tradycyjne skakanki, które także cieszą się zainteresowaniem.
Można zatem zauważyć, że zabawa na podwórzu nie może być nudna. Jest tyle sposób zagospodarowania czasu, ile upodobań mają dzieci.

 

Twórczość
Natomiast starsi podopieczni mogliby uczestniczyć w zajęciach z  garncarstwa, podczas których lepiliby z gliny różne naczynia, wazony, itp. Kolejno byłyby wypiekane, malowane itd. Tego typu zajęcia pobudzają twórczość i wyobraźnię młodych ludzi. Przejaw twórczości można okazywać także w malowaniu na szkle, wykonywaniu biżuterii z kolorowych kamieni i korali. Młodsze dzieci mogą natomiast lepić różne figurki z masy solnej, a po ich wyschnięciu pomalować je farbami.

Interesujące jest także orgiami. Składanie kolorowego kawałka papieru tworząc różne przedmioty, postacie, a nawet zwierzęta bez używania kleju. Uczy ono dokładności, cierpliwości, poprawia koncentrację uwagi, ponieważ każda nawet mała nierówność powoduje deformację przedmiotu.

Z własnego doświadczenia wiem, że dzieci bardzo interesuje właśnie ta forma zabawy. Nawet w momencie, gdy coś im nie wychodzi próbują za wszelką cenę osiągnąć sukces. Cieszą się także, gdy powstały przedmiot może się przemieszczać, np. żaba, która po naciśnięciu na grzbiet skacze do przodu. (dla uzyskania tego efektu, trzeba złożyć dokładnie wszystkie części)

 

Chusta Klanza
Dla młodszych dzieci świetnie nadaje się także zabawa z Chustą Klanza. Może to być zwykłe potrząsanie końcami chusty w celu umieszczenia piłeczki w znajdujących się w niej otworach, bądź trafienie do dziury w środku. Dzieci lubią także przebieganie pod chustą, chowanie się pod nią, a nawet zawijanie się nią (to sprawia im szczególnie wielką frajdę). W zabawie, w której będą uczestniczyły wszystkie dzieci można stosować różne wierszyki, historyjki. Jest to bardzo atrakcyjna forma zabawy z chustą. Wtedy dzieci wykonują określone polecenia opiekuna.

Na moich ostatnich praktykach szczególnym zainteresowaniem cieszyła się zabawa o nazwie „Sałatka owocowa”. Polega ona na tym, że  dzieciom przypisuje się nazwę jakiegoś owocu, np. jabłka, pomarańczy, po czym machając chustą wypowiada się jego nazwę, zadaniem dziecka o tej nazwie jest schowanie się pod chustę. Kolejno wymienia się nazwy owoców, na hasło: sałatka owocowa, wszyscy (wraz z opiekunem czy prowadzącym) chowają się pod chustą.

Wspomaga to koncentrację dzieci, bo przecież każde z nich musi zapamiętać jakim jest owocem, a także integrację i odpowiedzialność za drugą osobę, kiedy kilkoro dzieci otrzyma ten sam owoc. Początkowo młodsze dzieci mogą się trochę gubić, z powodu nie zapamiętania jakim są owocem, pomocni są wtedy opiekunowie.
Zabaw z chustą jest wiele, wystarczy tylko by opiekun wykazał się kreatywnością i sam wymyślił, bądź wykorzystał już opracowaną zabawę oraz wzbudził nią zainteresowanie dziecka. Dzieci bardzo szybko się nudzą monotonnością, więc ważne jest zaangażowanie opiekuna.

 

Zajęcia sportowe
Starsze dzieci i młodzież lubią sport. Poza grą w koszykówkę, siatkówkę, piłką nożną można grać w gry, które sprawiają wiele radości oraz satysfakcji. Zajęcia sportowe uczą zdrowej rywalizacji, współpracy w grupie, ukazują kres możliwości i sił. Swoje umiejętności sportowe uczniowie sprawdzają na różnorodnych zawodach.

Uczniowie niepełnosprawni także zajmują istotne miejsce w sporcie. Najlepsi reprezentanci szkół prezentują swoje miasto na zawodach w całej Polsce, zatem w wolnym czasie spędzają czas trenując do kolejnych zawodów. Są także osoby, które nie posiadają predyspozycji do reprezentowania szkoły, jednak im także potrzebna jest odrobina sportu, dla poprawienia kondycji i zdrowia. Doskonałe są do tego zajęcia sportowe polegające w większej mierze na zabawie, niż na rywalizacji.

Pamiętam jak w podstawówce na lekcji w-fu graliśmy z klasą w „Dwa ognie”, inaczej zwanego „wybijanego”, bawiliśmy się przy tym znakomicie. Polegało to na wyborze 2 króli i 2 drużyn. Na piasku kreśliło się  dwa złączone boiska (które zajmowały drużyny A i B), na którego końcach znajdowali się królowie (na końcu boiska, w którym była drużyna A znajdował się król drużyny B). Jeden z króli otrzymywał piłkę, celował nią w graczy przeciwnej drużyny, jeśli trafił w któregoś z graczy, ten odpadał z gry, czyli schodził z boiska, jeśli nie trafił i nikt z graczy przeciwnej drużyny nie złapał piłki, piłka przelatywała do drużyny danego króla i wtedy oni zbijali graczy. Gra toczyła się do „zbicia” ostatniego gracza któregoś z boisk, wtedy na miejsce tej drużyny wchodził ich król. Wygrywała drużyna, która wybiła ostatniego gracza drużyny przeciwnej.

Będąc w gimnazjum i uczęszczając na wolontariat postanowiłam sprawdzić czy młodzież niepełnosprawną też zainteresuje ta gra. Okazało się, że bawią się przy niej równie dobrze jak my. Wszyscy uczestnicy byli zarówno zadowoleni jak i zmęczeni, od tamtej pory ta gra stała się ich stała zabawą. W deszczowe dni, młodzież postanowiła nie zaprzestawać zabawy, więc przenieśli się na salę gimnastyczną. Pamiętać trzeba jednak by odpowiednio dopasować drużyny, w celu bezpieczeństwa graczy. Nie może być takiej sytuacji, że jedna drużyna jest zdecydowanie silniejsza, np. dziewczyny kontra chłopacy.
Myślę, że warto odszukać w swej pamięci gry z dzieciństwa, które w obecnych czasach są nadal interesujące dla dzieci i młodzieży.

Rozwijające są także zajęcia na pływalni. Pływanie jest bardzo zdrowe dla ludzkiego organizmu, poprawia krążenie krwi, pracę serca i płuc, koryguje i zapobiega wadom postawy, wspomaga proces odchudzania (co jest szczególnie ważne w przypadku osób z Zespołem Downa, które mają tendencję do nadmiernego przybierania na wadze i bycia otyłym). Jest to też świetny sposób na miło spędzony czas. Dzieci i młodzież integrują się, są zadowolone, szczęśliwe.

 

Muzyka
Własne emocje można wyrazić także poprzez muzykę. Stworzenie szkolnego chóru jest na to doskonałym sposobem. W szkole podstawowej uczęszczałam na tego typu zajęcia i bardzo mile to wspominam. Grałam na nich na różnych instrumentach, począwszy od dzwonków, fletu z cymbałkami włącznie.

Podczas praktyk w szkole przysposabiającej do pracy hospitowałam zajęcia z muzyki, byłam wielce zaskoczona ich przebiegiem. Uczniowie śpiewali, grali na instrumentach, a nawet tańczyli. W ten sposób znakomicie wyrażali siebie. W stu procentach widoczna była ich radość, szczęście, pozytywna energia, a nawet pewność siebie.
Uważam, że tego typu zajęcia dodatkowe cieszyłyby się dużym zainteresowaniem, a także zaangażowaniem uczniów. Swoje wyniki mogliby prezentować na forum szkoły (i nie tylko) podczas różnych koncertów, co jednocześnie stanowiłoby dowód tego, że potrafią się świetnie bawić i że posiadają różne talenty.

 

Taniec
Z muzyką wiąże się taniec. Zarówno dziewczęta jak i chłopcy mogą uczestniczyć w zajęciach tanecznych. Jest to świetny sposób na odreagowanie ewentualnych negatywnych emocji z całego dnia. Spokojne, wolne tańce pomagają się wyciszyć, szybkie, skoczne – wyszaleć.
Młodzież początkowo na zajęciach może tańczyć według własnego uznania. Z czasem jednak należałoby wprowadzić naukę podstawowych kroków poszczególnych tańców.

 

Tematyczne koła zainteresowań
Jeśli jednak byliby uczniowie, którzy nie lubią aktywnie spędzać wolnego czasu, mogliby uczestniczyć w kołach zainteresowań. Mam na myśli takie koła, w których młodzież naprawdę realizowałaby swoje zainteresowania. Wiele placówek edukacyjnych ogranicza się do kół zainteresowań z przedmiotów szkolnych, np. koło matematyczne czy informatyczne. Opiekunowie powinni sprawdzić jakie są zainteresowania uczniów i na ich podstawie utworzyć koła.

Świetnym pomysłem jest, np. koło fotograficzne, z którym się spotkałam na praktykach. Uczniowie mają do dyspozycji aparaty fotograficzne znajdujące się w placówce, wspólnie wychodzą w tzw. plenery i wykonują zdjęcia, po powrocie odpowiednio je obrabiają za pomocą programów komputerowych. U uczniów widoczne jest zainteresowanie, pasja, radość z wykonywanej pracy, możliwość wyrażenia siebie. Uczniowie organizują także na terenie placówki wystawy najlepszych zdjęć.

W podobny sposób można, np. zorganizować koło ogrodnictwa i zaangażować uczniów w uprawę roślin na terenie ośrodka, czy koło gastronomiczne, w którym młodzież uczyłaby się przygotowywać różnorodne potrawy i wypieki.

Uważam, że młodzież mogłyby także zainteresować różnego rodzaju doświadczenia. Zatem w wolnym czasie mogliby organizować własne laboratorium, pod kierownictwem biologa czy chemika, z którym prowadziliby eksperymenty.

Pamiętam ile frajdy podczas mojej edukacji w szkole podstawowej, gimnazjum i liceum sprawiały mi, np. hodowanie pleśni na chlebie, obserwacja fasoli zamoczonej w zimnej wodzie przechowywanej w lodówce i porównywanie jej z fasolą przebywająca w wodzie w temperaturze pokojowej. Czekałam wtedy z niecierpliwością na efekt końcowy. Bardzo ciekawe było także obserwowanie różnych organizmów pod mikroskopem. Takie zajęcia poszerzają zakres wiedzy, pobudzają ciekawość, ćwiczą obowiązkowość, np. konieczność systematycznego nawadniania roślin. Uczniowie mogliby nawet hodować jakieś małe zwierzątka, np. chomiki, rybki, żółwie.

Myślę, że uczniowie niepełnosprawni byliby tak samo zadowoleni z tego typu zajęć jak ja, moi koledzy i koleżanki z dawnej szkoły. A może nawet i bardziej, bo przecież osoby niepełnosprawne w najbardziej naturalny sposób okazują swoje pozytywne emocje.
Podobne zainteresowania mogliby rozwijać także na gruncie innych przedmiotów, np. geografii – zbiór różnych skał, pomiary temperatury, itp., historii – np. inscenizacja bitew.

 

Gry planszowe i komputerowe
Niektóre dzieci i młodzież wolą spędzać wolny czas w sposób bardziej tradycyjny. Mam na myśli tu gry planszowe, szachy, warcaby. Należy zatem umożliwić im wybór interesujących ich gier, których jest naprawdę wiele. Ten sposób spędzania czasu wolnego może być także bardzo emocjonujący. Tu ważna jest przede wszystkim dobra zabawa, rywalizacja, umiejętność pogodzenia się z porażką, wytrwałość.

Często na praktykach czy wolontariacie grałam z dzieciakami w tego typu gry. Zainteresowaniem nadal cieszy się popularna gra chińczyk, w której udział mogą brać nawet 4 osoby, zasady są proste i oczywiście wygrywa ten kto pierwszy dotrze do mety wszystkimi pionkami. Radość dzieci, gdy wygrywają jest niesamowita – skaczą, śmieją się. Przegrani jednak się nie poddają i chcą dogrywki, w ten sposób zabawa toczy się dalej, a czas miło płynie.

Starsi chłopcy natomiast wolą gry komputerowe, których także jest bardzo wiele, począwszy od przygodowych, po strategiczne. Istotne jest jednak zwrócenie uwagi na charakter tych gier, by nie miały one negatywnego wpływu na zachowanie młodzieży.

 

Festyn  
Znakomitym połączeniem wszystkich zabaw i dyscyplin jest festyn. Każdy z uczniów może wtedy zaprezentować swoje umiejętności, zainteresowania i pasje. Prezentowaliby umiejętności wokalne, taneczne, plastyczne, rywalizowaliby ze sobą w różnych konkurencjach sportowych, wspólnie rozwiązywaliby zadania. Jest to świetny pomysł na wspólną zabawę, a także wzmocnienie integracji uczniów. Mile widziany jest także udział rodziców i rodzeństwa osób niepełnosprawnych, w ten sposób mogliby oni udowodnić wszystkim, że wcale nie są inni.

 

Wycieczki
Integracji sprzyjają także ogniska, grille, wycieczki. Wycieczki są znakomitym sposobem na miło spędzony czas, a zarazem poszerzają wiedzę uczniów.

W Polsce jest wiele pięknych miejsc, które warto zobaczyć, ale nie muszą to być wcale wycieczki w odległe miejsca. W każdym mieście jest wiele obiektów i miejsc, które warto zwiedzić, zobaczyć, zapoznać się z ich historią, tradycją, kulturą i nawet zrobić sobie pamiątkowe zdjęcie. Jest to sposób na „doświadczanie świata”, uczniowie poprzez osobisty kontakt z danym miejscem szybciej zapamiętują niezbędne informacje o nim. Uczą się także koleżeństwa, współpracy, wytrwałości.

 

Należy jednak pamiętać by czas wolny uczniów nie zmienił się w zajęcia obowiązkowe. Uczniowie powinni mieć także możliwość wykazania się własną kreatywnością, a opiekunowie powinni to docenić i udzielić ewentualnej pomocy w organizacji. Powinno się dokonywać okresowej oceny zadowolenia z proponowanych zajęć dodatkowych oraz dokonywać ich modernizacji.

Placówki powinny mieć szeroki zakres zajęć dodatkowych, by każdy uczeń ze względu na stopień niepełnosprawności mógł znaleźć coś dla siebie, coś w czym mógłby wyrażać swoje własne ja.

Monika Kozicka

Brak komentarzy do: “Czas wolny dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie – możliwości zagospodarowywania”

Dodaj komentarz:

`

 

Poradnik

Artykuły

Podział na województwa

Polecane obiekty

„Sektor 3.0” został Niepelnosprawnik.pl – wyszukiwarka miejsc dostępnych dla osób z różnymi rodzajami niepełnosprawności

„Sektor 3.0” został Niepelnosprawnik.pl – wyszukiwarka miejsc dostępnych dla osób z różnymi rodzajami niepełnosprawności

We wspomnianej wyszukiwarce osoby z niepełnosprawnością znajdą prawie 12 tys. dostępnych dla siebie miejsc, niezbędnych każdemu w codziennym życiu. Niepełnosprawnik obecny jest w kilku większych miastach, m.in. w Poznaniu, Toruniu, …

ŚDS w Krośnie

ŚDS w Krośnie

Środowiskowy Dom Samopomocy przy ulicy Kletówka 7a, został utworzony Uchwałą NR XL VIII/1066/2002 Rady Miasta Krosna z dnia 7 października 2002 roku. Celem działalności jest świadczenie usług opiekuńczych osobom z …

Nowy Dom Senior-WIGOR w Witnicy

Nowy Dom Senior-WIGOR w Witnicy

Minister Elżbieta Rafalska 5 stycznia otworzyła nowy Dom Dziennego Pobytu Senior-WIGOR w Witnicy, w woj. lubuskim. Spotkała się też z seniorami, dla których ta placówka powstała. – Nie sztuką jest …

Sonda

Jak podoba Ci się nasza strona?

Newsletter

Newsletter

Jeżeli chcesz otrzymywać najnowsze wiadomości z naszego serwisu, zapisz się!

Tagi

Najnowsze ogłoszenia

Dam pracę

Agencja Pracy Tymczasowej Netkadra (nr 13630) poszukuje dla swojego Klienta pracownika na stanowisko: Pracownik Centrum Obsługi Telefonicznej Miejsce pracy: praca zdalna Mile widziane doświadczenie na podobnym stanowisku i orzeczenie o …

Izabela Dębicka – „WARSZTATY Z MUZYKOTERAPII I KOMUNIKACJI INTERPERSONALNEJ”

MUZYKOTERAPIA W KRAKOWIE. OSTATNIE MIEJSCA. ZAPRASZAMY! === UWAGA! Rusza nabór do VIII EDYCJI „WARSZTATÓW Z MUZYKOTERAPII I KOMUNIKACJI INTERPERSONALNEJ” Szkolenia skierowane do nauczycieli, pedagogów, psychologów, psychoterapeut

Najnowsze na forum

No items, feed is empty.

Ta strona wykorzystuje pliki cookies m.in. do celów statystycznych. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach swojej przeglądarki.

Zaakceptuj cookies Więcej informacji