Środowiskowe Domy Samopomocy - strona główna
Dziś mamy: 2017.11.24, imieniny obchodzą: Flora, Emma

Człowiek istota seksualną (część II)

Małżeństwo jest wspólnotą dwojga osób, chronione i sankcjonowane przez społeczeństwo i Boga. W Encyklice „Humanae vitae” czytamy, że najwyższym źródłem miłości małżeńskiej jest miłość Boga do człowieka. Dokument stwierdza także, iż miłość małżeńska ma charakter ludzki, a z natury swej jest wierna, wyłączna i płodna. Nie można oddzielić życia płciowego od miłości małżeńskiej. Również przez seksualność kobieta i mężczyzna wyrażają swoje uczucia i oddanie. Jest ona warunkiem szczęścia i satysfakcji obojga i świadczy o ich dojrzałości, jako pary. Związek nie może opierać się tylko na fizycznych, przyjemnościowych kontaktach, odwoływać się tylko do cielesności, ale cielesność powinna łączyć sięcze sferą duchową i emocjonalną. Najważniejsze jest poznanie drugiej osoby, zagłębienie się w jej potrzeby, słabości, emocje i przeżycia. Dobro partnera powinno stać na pierwszym miejscu. Należy dążyć do tego, aby związek odzwierciedlał „komunię osób”. Oddanie się sobie ma sens i znaczenie, kiedy poprzedzone jest wzajemną miłością, szacunkiem, dowartościowaniem. Papież Pius XI dodaje, że „Miłością nazywamy nie to uczucie, które polega na cielesnej tylko i prędko ulatniającej się skłonności; nie na słowach pochlebnych tylko, lecz to uczucie, które opiera się na wewnętrznej skłonności dusz i okazuje się czynem, gdyż próbą miłości jest czyn”. Papież wskazuje również na fakt, że miłość małżeńska polega na wzajemnym dążeniu do chrześcijańskiej doskonałości, bowiem „małżeństwo to wspólność całego życia”. Partnerstwo musi zapewniać poczucie bezpieczeństwa oraz atmosferę czułości i intymności. Małżonkowie w fizycznym zbliżeniu składają sobie „dar z samych siebie”, oddają się drugiemu bez granic. Poprzez to zbliżenie integrują się wzajemnie dzięki ciałom. Płciowość przekracza granice biologiczne, jest czymś więcej. Ludzie obdarowują się tym, co mają najlepszego.

 

Płciowość różnicuje ludzi na płaszczyźnie fizycznej, duchowej i psychicznej. Już w Księdze Rodzaju czytamy, że Bóg stworzył ich, jako kobietę i mężczyznę. „Spolaryzowanie gatunku ludzkiego” na rodzaj żeński i męski, było zamierzeniem Boga przy stwarzaniu świata. Mężczyzna i kobieta różnią się między sobą nie tylko budową ciała, ale także jego funkcjonowaniem, emocjami, temperamentem, potrzebami, doznaniami. Odróżnia ich także postrzeganie i przeżywanie własnej płciowości. Zróżnicowanie to ma również swoje przełożenie w psychice obu stron. U kobiety płeć wyznacza zasadnicze role w społeczeństwie i życiu. Jej głównym powołaniem jest przede wszystkim macierzyństwo. Dominuje tu sfera emocjonalna, zwłaszcza uczucie miłości związane z macierzyństwem. U kobiety instynkt matki był zawsze najsilniejszy, zarazem posiadanie i kochanie dziecka jest najważniejszą potrzebą. Kobieta szuka zupełnie czegoś innego u mężczyzny, niż ma to miejsce na odwrót. Szuka ona przede wszystkim bezpieczeństwa, oparcia, chce zainteresować sobą mężczyznę. W akcie seksualnym oddaje mężczyźnie całą siebie, jest to dla niej moment nie tyle fizycznej przyjemności, co integralnego, duchowo-cielesnego zjednoczenia, Jest to czas czułości, intymności. Kobieta, bowiem tworzy i pielęgnuje wspólnotę rodzinną. Mężczyzna natomiast sprawuje zupełnie inną funkcję w związku. Uzupełnia on kobietę. Ma on takie cechy charakteru, które stwarzają kobiecie poczucie bezpieczeństwa i zapewniają podstawowe warunki bytowe i ekonomiczne.

 

Człowiek jest obdarzony popędem płciowym, czyli możliwością reagowania na bodźce seksualne. Potrzeba seksualna jest niewątpliwie cechą wrodzoną. Ulega ona ewolucji w trakcie rozwoju człowieka, będąc pod wpływem określających go praw biologicznych. Potrzeba ta ma ewidentnie charakter złożony. Z jednej strony wiąże się z rozładowaniem określonego rodzaju napięcia, spowodowanego biologicznym funkcjonowaniem organizmu. Z drugiej natomiast strony, potrzeba seksualna pozostaje pod silnym wpływem emocjonalności człowieka. Furmanowska opisuje to, jako zintegrowanie potrzeby seksualnej z potrzebą kontaktu emocjonalnego. Potrzeba seksualna zajmuje znaczące miejsce w hierarchii wszystkich potrzeb człowieka. Jej źródło jest silnie zakorzenione w biologii, a możliwość jej realizowana związana jest ze sferą społeczno- kulturową. Akt seksualny jest w pełni realizowany tylko w odniesienie do miłości małżeńskiej, tej niezwykłej więzi między kobietą i mężczyzną. Osoba odmiennej płci pociąga i budzi zainteresowanie. Każde działanie seksualne związane jest zawsze z odpowiedzialnością moralną. Człowiek posiadając rozum i wolną wolę, bierze odpowiedzialność za swe czyny. Tylko odniesienie się do dobra moralnego może uwarunkować prawdziwą, szczerą miłość. Każdy człowiek powinien nauczyć się prawidłowego korzystania ze swej płciowości i odpowiednio kierować działaniami seksualnymi. Poddanie się wpływowi namiętności i pożądania prowadzi do cierpienia człowieka i ogranicza jego wolność oraz świadomość. Często też prowadzi do patologicznych zachowań tj. uzależnienia, zaś każde uzależnienie prowadzi do nieładu moralnego i godzi w godność człowieka, niszczy najważniejsze wartości życia ludzkiego. Akt seksualny winien być ukoronowaniem szczerej relacji i więzi między dwojgiem ludzi. Wtedy tę więź i relację ubogaca. Natomiast, kiedy staje się tylko sposobem na rozładowanie napięcia, więź tą zuboża.

 

Pierwszą, podstawową i najważniejszą rolą płciowości jest przekazywanie nowego życia. Nierozerwalnie jest to połączone z rodzicielstwem. Akt płciowy powinien być świadomy, niesie on, bowiem możliwość zostania rodzicami. Para musi brać wszelką odpowiedzialność za swoje czyny i ponosić konsekwencje swoich działań. Człowiek przekazując życie drugiemu, współpracując w ten sposób z samym Bogiem. Rodzice dają swemu dziecku materię cielesną-ciało, Bóg natomiast obdarowuje duszą nieśmiertelną. Ta współpraca jest, więc „uczestnictwem w stwórczym działaniu Boga”.

 

Seksualność jest bardzo ważnym aspektem człowieczeństwa. Dotyczy to w pełnej mierze również osób upośledzonych umysłowo. Ich rozwój intelektualny jest zabużony, ale także funkcjonowanie w innych obszarach jest zakłócone. Jednakże osoby te są również istotami seksualnymi. Jak pisze Kościelska, rozwój seksualny osób z deficytami rozwojowymi przebiega w sposób zbliżony do normalnego, jednakże zdarzają się zjawiska patologii. Typowym zjawiskiem tu występującym będzie brak harmonii między rozwojem biologicznym, umysłowym i uczuciowym. Fornalik również potwierdza, że rozwój płciowy u tej grupy osób przebiega podobnie jak u osób pełnosprawnych. Odstępstwa zauważalne są przede wszystkim u osób, u których niepełnosprawność spowodowana jest czynnikami genetycznymi. Należą osoby z Zespołem Downa. U dziewcząt z tą wadą genetyczną obserwuje się opóźnienie miesiączki o rok, w porównaniu z przeciętną populacją. Później też zaczynają rosnąć piersi. Chłopcom natomiast w późniejszym czasie pojawia się zarost. Kościelska wymienia następujące rodzaje seksualności:
 seksualność dziecięca, związana z potrzebą przynależności i więzi z dorosłym. Chodzi tu o miłość rodziców, która zapewnia dziecku poczucie bezpieczeństwa, wartości a także doskonałości cielesnej
 seksualność młodzieńcza, która jest etapem przygotowawczym do podjęcia życia płciowego i prokreacji. Wygląd zewnętrzny nabiera wtedy bardzo dużego znaczenia. Okres ten charakteryzuje się dążeniem do przebywania w grupie rówieśniczej, a także potrzebą akceptacji. U osoby z niepełnosprawnością intelektualną występuje najczęściej brak wiedzy na temat płciowości, a także dla pojawiających się zmian fizjologiczno-biologicznych
 seksualność dojrzała, w której punktem najważniejszym jest zdolność do zawierania związku, zdolności do prokreacji oraz opieki nad potomstwem. Większość osób niepełnosprawnych intelektualnie nie jest w stanie spełnić tych warunków. Im głębszy stopień upośledzenia, tym mniejsze możliwości rozrodcze.

 

Opracowanie: Beata Kozłowska

 

Literatura:

1. Bołoz W., Etyka seksualna, Warszawa 2003, s. 211.

2. Brodowicz E., Wspieranie osoby niepełnosprawnej intelektualnie na drodze dojrzewania psycho-seksualnego, :”Światło i Cienie” 2006, nr 2. s. 4.

3. Fornalik I., Trudne pytania. Jak reagować? Co odpowiadać?, „Światło i Cienie” 2004, nr 1, s. 15.

4. Furmanowska M., Edukacja seksualna uczniów niepełnosprawnych intelektualnie, w: Przestrzeń edukacyjna- dylematy, doświadczenia i oczekiwania społeczne, red. Przestrzeń edukacyjna- dylematy, doświadczenia i oczekiwania społeczne, red. M. Kowalski, A. Pawlak, A. Famuła-Jurczak, Kraków 2010, s. 231.
http://www.opoka.org.pl/biblioteka/W/WP/pius_xi/encykliki/casti_connubi_31121930.html (15.06.2011).

5. Komisja Episkopatu Polski ds. Wychowania Katolickiego, Przygotowanie do życia w małżeństwie i rodzinie-Wychowanie seksualne, Sandomierz 1997, s. 123.

6. Kościelska M., Niechciana seksualność- o ludzkich potrzebach osób niepełnosprawnych intelektualnie, Warszawa 2004, s. 30.

7. Leśnik M., Edukacja seksualna osób niepełnosprawnych intelektualnie w opiniach nauczycieli i wychowawców, „Szkoła Specjalna” 2007, nr 4, s. 306.

8. Pabiasz W., Podstawy chrześcijańskiej etyki i pedagogiki seksualnej, Częstochowa 2000, s. 121.

9. Paweł VI, Encyklika o zasadach moralnych w dziedzinie przekazywania życia ludzkiego „Humanae vitae” (25 VII 1968), Kraków, 2003, nr 8 – 9.

10. Pius XI, „Casti connubii” Encyklika o małżeństwie chrześcijańskim (31.12.1930),

11. Szymanowski A., Kościół a problemy etyki seksualnej-komentarz do „Persona Humana”, Warszawa 1987.

 

Brak komentarzy do: “Człowiek istota seksualną (część II)”

Dodaj komentarz:

`

 

Poradnik

Artykuły

Podział na województwa

Polecane obiekty

Nowy Dom Senior-WIGOR w Witnicy

Nowy Dom Senior-WIGOR w Witnicy

Minister Elżbieta Rafalska 5 stycznia otworzyła nowy Dom Dziennego Pobytu Senior-WIGOR w Witnicy, w woj. lubuskim. Spotkała się też z seniorami, dla których ta placówka powstała. – Nie sztuką jest …

Środowiskowe domy samopomocy – informator

Środowiskowe domy samopomocy – informator

Środowiskowe domy samopomocy, zwane inaczej ośrodkami wsparcia, służą budowaniu sieci oparcia społecznego i przygotowują do życia w społeczeństwie oraz funkcjonowania w środowisku. Są przeznaczone dla osób przewlekle, psychicznie chorych

ŚDS w Krośnie

ŚDS w Krośnie

Środowiskowy Dom Samopomocy przy ulicy Kletówka 7a, został utworzony Uchwałą NR XL VIII/1066/2002 Rady Miasta Krosna z dnia 7 października 2002 roku. Celem działalności jest świadczenie usług opiekuńczych osobom z …

Sonda

Jak podoba Ci się nasza strona?

Newsletter

Newsletter

Jeżeli chcesz otrzymywać najnowsze wiadomości z naszego serwisu, zapisz się!

Tagi

Najnowsze ogłoszenia

Dam pracę

Agencja Pracy Tymczasowej Netkadra (nr 13630) poszukuje dla swojego Klienta pracownika na stanowisko: Pracownik Centrum Obsługi Telefonicznej Miejsce pracy: praca zdalna Mile widziane doświadczenie na podobnym stanowisku i orzeczenie o …

Izabela Dębicka – „WARSZTATY Z MUZYKOTERAPII I KOMUNIKACJI INTERPERSONALNEJ”

MUZYKOTERAPIA W KRAKOWIE. OSTATNIE MIEJSCA. ZAPRASZAMY! === UWAGA! Rusza nabór do VIII EDYCJI „WARSZTATÓW Z MUZYKOTERAPII I KOMUNIKACJI INTERPERSONALNEJ” Szkolenia skierowane do nauczycieli, pedagogów, psychologów, psychoterapeut

Najnowsze na forum

No items, feed is empty.

Ta strona wykorzystuje pliki cookies m.in. do celów statystycznych. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach swojej przeglądarki.

Zaakceptuj cookies Więcej informacji