Środowiskowe Domy Samopomocy - strona główna
Dziś mamy: 2017.10.17, imieniny obchodzą: Malgorzata, Wiktor

Człowiek istotą społeczną (cz. 1)

Człowiek został stworzony przez Boga, jako istota społeczna, która do prawidłowego funkcjonowania i rozwoju potrzebuje innych osób. Przez całe swoje życie podlega on rozwojowi społecznemu, który ściśle łączy się z rozwojem moralnym i emocjonalnym. Po urodzeniu dziecko nie odróżnia jeszcze bodźców społecznych od przedmiotowych, ale już od pierwszych chwil swojego życia zostaje poddane oddziaływaniu społecznemu. Już u niemowlęcia można zauważyć pierwsze reakcje społeczne. Dziecko uśmiecha się, wyciąga rączki do osoby dorosłej, naśladuje dźwięki i mimikę. Około 8 miesiąca życia dziecko stara się zwrócić uwagę rodziców. Człowiek ma wrodzoną potrzebę związku z drugim człowiekiem i zależności od niego. Rozwój społeczny to proces stawania się członkiem społeczeństwa. Społeczeństwo to grupa osób, która jest organicznie powiązana ze sobą zasadą jedności. Jest ono zgromadzeniem widzialnym i jednoczesnie duchowym .Człowiek podczas stawania się członkiem danego społeczeństwa nabywa te wszystkie wiadomości i umiejętności, które są mu potrzebne do udziału w życiu społecznym. Jest to również proces uczenia się obyczajów i tradycji, a także poznawania wspólnoty, systemu porozumiewania się i współdziałania.

 

Osoba ludzka potrzebuje życia społecznego, które jest wymaganiem jakie stawia przed nią natura. Człowiek rozwija swoje możliwości poprzez wymianę z innymi, służbę i dialog. Wynikiem rozwoju społecznego jest przystosowanie się jednostki do społeczeństwa. Rozwój człowieka nie może odbywać się poza społeczeństwem i kulturą. Od pierwszych chwil życia dziecko zostaje poddane socjalizacji (inaczej uspołecznieniu), która polega na nabywaniu przez daną osobę cech i umiejętności przydatnych w życiu społecznym. Przyswojone normy i wartości podlegają procesowi internalizacji, czyli zostają uznane przez daną osobę za własne. Uspołecznienie i uczenie się współżycia z innymi ludźmi jest procesem trudnym i długim. Żadna jednostka nie przychodzi na świat z łatwością obcowania z innymi ludźmi. Sprawność tę nabywa w kontaktach interpersonalnych, które prowadzą do zamierzonych celów. Podczas interakcji z innymi członkami społeczeństwa, jednostka nabywa wiedzę na temat istniejących norm, czyli przekonań i zasad obowiązujących w danej grupie. Normy pozwalają na prawidłowe funkcjonowanie w rodzinie, grupie rówieśniczej pracy, szkole. Dla człowieka niezwykle ważnym procesem jest tworzenie więzi z innymi osobami, opartych na poczuciu wzajemnej łączności, bliskości i wspólnoty. Następuje zjawisko identyfikacji, czyli utożsamienia się z daną zbiorowością osób i poczucie się jej członkiem.

 

Pierwszą i podstawową grupą społeczną, w której rozwija się dziecko jest rodzina. Jest ona najważniejszą grupą odniesienia, ponieważ jednostka najbardziej się z nią identyfikuje. Relacja dziecka z rodzicami, a nade wszystko z matką, ma szczególne znaczenie w rozwoju społecznym dziecka. Kontakt rodziców z niemowlęciem jest dużo silniejszy niż w innych okresach jego życia. Powoduje to tworzenie się więzi emocjonalnej, a fizyczna obecność matki sprzyja budowaniu bezpiecznego i czułego przywiązania. Wrażliwość dziecka i jego umiejętności do przywiązywania się, rozwijają się przez pierwsze dwa lata życia. To dzięki rodzinie dziecko rozwija poczucie przynależności, nabywa umiejętności rozumienia innych ludzi oraz zdobywa podstawowe wzorce zachowania się i postawy. Duże znaczenie w rozwoju społecznym dziecka, odrywają postawy rodziców i sposób w jaki wychowują swoje potomstwo. Do postaw, które hamują proces uspołeczniania dziecka należą: nadmierna swoboda i tolerancja, nadmierna opiekuńczość, wychowanie surowe i rygorystyczne. Proces wzrostu poziomu uspołeczniania się dziecka można zaobserwować, analizując zmiany jego form bawienia się. Pierwszym etapem jest zabawa samotna, gdzie dziecko podczas zabawy nie nawiązuje kontaktu z rówieśnikami. Kolejnym etapem jest zabawa równoległa, gdzie dzieci bawią się obok siebie, ale nie razem. Następnym poziomem jest zabawa wspólna, dzieci bawią się razem, ale nie w sposób zorganizowany. Ostatnim etapem jest zabawa zespołowa. Zabawa jest tu zorganizowana, ma miejsce podział ról. W wieku szkolnym dziecko, dzięki licznym kontaktom i interakcjom z rówieśnikami nabywa nowe kompetencje społeczne. Coraz ważniejsza staje się akceptacje ze strony grupy rówieśniczej. Natomiast okres adolescencji jest czasem, kiedy pojawiają się pierwsze przyjaźnie, oparte na wzajemnej bliskości i więzi emocjonalnej.

 

Opracowanie: Beata Kozłowska

 

Literatura:

1. Przetacznikowa M., Rozwój psychiczny dzieci i młodzieży, Warszawa 1967, s. 183
10. Kościelska M., Upośledzenie umysłowe a rozwój społeczny, Warszawa 1984, s.17.
11. Stanisławiak E., Rozwój społeczny, w: Problemy rozwoju i wychowania, red. J. Stypułkowska, Warszawa 2004, s. 127-129.
2. Stanisławiak E., Rozwój społeczny, w: Problemy rozwoju i wychowania, red. J. Stypułkowska, Warszawa 2004, s. 121.
3. KKK 1880.
4. Kościelska M., Upośledzenie umysłowe a rozwój społeczny, Warszawa 1984, s. 17.
5. KKK 1879
6. Modzelewski W., Wprowadzenie do socjologii, Warszawa 1996, s.71
7. Hurlock E.B., Rozwój dziecka, Warszawa 1960, s. 349 –350.
8. Kosslyn S, R. Rosenberg, Psychologia, Kraków 2006, s. 751.
9. Karkowska M., Socjologia wychowania, Łódź 2007, s.115.

Brak komentarzy do: “Człowiek istotą społeczną (cz. 1)”

Dodaj komentarz:

`

 

Poradnik

Artykuły

Podział na województwa

Polecane obiekty

Poznań: wystawa „O piękna niepełnosprawności!”

Poznań: wystawa „O piękna niepełnosprawności!”

Galeria Miejska Arsenał zaprasza na wystawę Marca Tobiasa Winterhagena. Galeria Miejska Arsenał zaprasza na wystawę Marca Tobiasa Winterhagena, której tematem przewodnim jest niepełnosprawność. Wernisaż zaplanowano na 21 listopada o godz. …

Robot dla osoby niepełnosprawnej

Robot dla osoby niepełnosprawnej

Osoby niepełnosprawne zyskają teraz pomoc podczas jednej z bardzo istotnych czynności dnia codziennego. Spożywanie posiłków w przypadku niemożliwości wykonania tej czynności samodzielnie angażuje czas opiekuna. Istotny jest jednak nie tylko

Niepełnosprawni w instytucjach kultury – Łukasz Rudziński

Niepełnosprawni w instytucjach kultury – Łukasz Rudziński

Polecamy artykuł Łukasza Rudzińskiego, l.rudzinski@trojmiasto.pl   Czy osoby niepełnosprawne mogą sprawnie i szybko dostać się na wydarzenia kulturalne w trójmiejskich instytucjach kultury? Postanowiliśmy przyjrzeć się udogodnie

Sonda

Jak podoba Ci się nasza strona?

Newsletter

Newsletter

Jeżeli chcesz otrzymywać najnowsze wiadomości z naszego serwisu, zapisz się!

Tagi

Najnowsze ogłoszenia

Dam pracę

Agencja Pracy Tymczasowej Netkadra (nr 13630) poszukuje dla swojego Klienta pracownika na stanowisko: Pracownik Centrum Obsługi Telefonicznej Miejsce pracy: praca zdalna Mile widziane doświadczenie na podobnym stanowisku i orzeczenie o …

Izabela Dębicka – „WARSZTATY Z MUZYKOTERAPII I KOMUNIKACJI INTERPERSONALNEJ”

MUZYKOTERAPIA W KRAKOWIE. OSTATNIE MIEJSCA. ZAPRASZAMY! === UWAGA! Rusza nabór do VIII EDYCJI „WARSZTATÓW Z MUZYKOTERAPII I KOMUNIKACJI INTERPERSONALNEJ” Szkolenia skierowane do nauczycieli, pedagogów, psychologów, psychoterapeut

Najnowsze na forum

No items, feed is empty.

Ta strona wykorzystuje pliki cookies m.in. do celów statystycznych. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach swojej przeglądarki.

Zaakceptuj cookies Więcej informacji