Środowiskowe Domy Samopomocy - strona główna
Dziś mamy: 2014.12.20, imieniny obchodzą: Bogumiła, Dominika

Dziecko niepełnosprawne w rodzinie cz.1

Rodzicom dziecka z niepełnosprawnością umysłową bardzo często towarzyszy poczucie winy. Jest ono skutkiem myślenia, że można było zapobiec wystąpieniu upośledzenia. Takie przekonanie utrudnia rodzicom akceptację niepełnosprawnego dziecka. Badania J. Juvonena i M. Leskinena dowiodły, że matki odczuwają większe poczucie odpowiedzialności i bardziej obwiniają się za niepełnosprawność dziecka niż ojcowie. Wynika to z faktu, iż uważają że mogło to być wynikiem jakiegoś jej zaniedbania, choroby lub uszkodzenia w czasie ciąży. Mimo to, to właśnie matki w wyższym stopniu przystosowują się do tej sytuacji. Jednak w kwestii rozwoju niepełnosprawnego dziecka, rodzice często uważają postęp ich rozwoju za istotnie trudny, nie wierzą w możliwości rozwoju dziecka.

 

Obwinianie się za niepełnosprawność dziecka może skutkować rezygnowaniem ze spełniania własnych dążeń, celów i potrzeb na rzecz całkowitego oddania się dziecku. Może prowadzić także do rozpadu rodziny, w sytuacji gdy matka całą uwagę skupia na niepełnosprawnym dziecku pomijając uczucia i potrzeby pozostałych dzieci i męża.

 

Rodzice, którym urodziło się dziecko z niepełnosprawnością nie chcą dzielić się tą informacją z rodzina i przyjaciółmi. Obawiając się ich reakcji często unikają z nimi kontaktu. Zaś rodzice, którzy są otwarci na kontakt z innymi często odczuwają odrzucenie i samotność z powodu niechęci innych osób na rozmowę o niepełnosprawnym dziecku. Wynika to z braku umiejętności udzielenia wsparcia rodzicom upośledzonych dzieci.

 

Często jednak lęk rodziców jest wynikiem ich wewnętrznych obaw i jeszcze nie pełnego zaakceptowania niepełnosprawności swojego dziecka. M. Kościelska jako czynnik takiego zachowania rodziców podaje pierwsze nieprzyjemne przeżycia rodziców związane np. z pobytem w szpitalu, bądź wyobrażeniem przez rodziców kontaktu ze społeczeństwem. Jednakże rodzice utrzymujący kontakt z najbliższą rodziną i osobami bliskimi mogą liczyć na ich dobre rady.

 

Zdarzają się także sytuacje, w których rodzice odczuwają odrzucenie siebie i swojego dziecka przez społeczeństwo. Obecność rodzica z dzieckiem niepełnosprawnym nie jest akceptowana, np. w parku, na placu zabaw, co stwarza barierę w integracji dziecka niepełnosprawnego z innymi dziećmi. Są oni oceniani przez fakt posiadania dziecka niepełnosprawnego, a nie jako zwykła „rodzina Kowalskich”. Większe odrzucenie odczuwa rodzina, gdy niepełnosprawność dziecka jest zauważalna w większym stopniu.

 

Badania S. Kravetz, A. Weller, R. Tennebaum, P. Tzuriel i Y. Mintzker wykazały, że rodzice także zwracają uwagę na wygląd dziecka. Rodzice dostrzegali mniej agresji u dzieci po operacji plastycznej.
Niekiedy rodzice dzieci niepełnosprawnych czują niechęć wobec rodzin z dziećmi pełnosprawnymi. Uważają bowiem, że oni mają większe problemy, niż rodziny zdrowych dzieci. Daniels-Mohring i Lambie zwracają uwagę na fakt posiadania przez rodziców świadomości, że ich dziecko nie jest w stanie osiągnąć w pełni samodzielności.

 

Monika Kozicka

 

LITERATURA:

M. Przetacznik-Gierowska, Z Włodarski, Psychologia wychowawcza, Warszawa 1994, Wyd. Naukowe PWN.
E. Pisula, Psychologiczne problemy rodziców dzieci z zaburzeniami rozwoju, Warszawa 1988, Wyd. WUW.
A. Twardowski, Sytuacja rodzin dzieci niepełnosprawnych, (w:) Dziecko niepełnosprawne w rodzinie, pod red. I. Obuchowskiej, Warszawa 1999, Wyd. WSiP, s. 21 – 22.
L. Kowalewski, Psychologiczna i społeczna sytuacja dzieci niepełnosprawnych, (w:) Dziecko niepełnosprawne w rodzinie, pod red. I. Obuchowskiej, Warszawa 1999, Wyd. WSiP, s. 89 – 90.

Brak komentarzy do: “Dziecko niepełnosprawne w rodzinie cz.1”

Dodaj komentarz:

`

 

Poradnik

Artykuły

Podział na województwa

Polecane obiekty

ŚDS w Krośnie

ŚDS w Krośnie

Środowiskowy Dom Samopomocy przy ulicy Kletówka 7a, został utworzony Uchwałą NR XL VIII/1066/2002 Rady Miasta Krosna z dnia 7 października 2002 roku. Celem działalności jest świadczenie usług opiekuńczych osobom z …

ŚDS w Olsztynie (Królowej Jadwigi )

ŚDS w Olsztynie (Królowej Jadwigi )

Środowiskowy Dom Samopomocy „Dworek” jest placówka pobytu dziennego, przeznaczoną dla osób z zaburzeniami psychicznymi. Zapewniamy pomoc przy rozwiązywaniu problemów życia codziennego poprzez udział w treningach przygotowujących do sam

Sonda

Jak podoba Ci się nasza strona?

Newsletter

Newsletter

Jeżeli chcesz otrzymywać najnowsze wiadomości z naszego serwisu, zapisz się!

Tagi

Najnowsze ogłoszenia

Agnieszka Stołowska

Jestem studentką pracy socjalnej. Przez # miesiące byłam na stażu w Środowiskowym Domu Samopomocy jestem teraz tam wolontariuszem. Chciałabym jednak zdobyć gdzieś jeszcze doświadczenie chętnie podejmę prace lub staż

justyna

szukam pracy jako opiekun w domu pomocy społecznej lub opiekun do osoby starszej www.opiekunka.lt.pl

Najnowsze na forum

No items, feed is empty.

Ta strona wykorzystuje pliki cookies m.in. do celów statystycznych. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach swojej przeglądarki.

Zaakceptuj cookies Więcej informacji