Środowiskowe Domy Samopomocy - strona główna
Dziś mamy: 2017.08.23, imieniny obchodzą: Roza, Apolinary

Dziecko niepełnosprawne w rodzinie cz. 3

Pojawienie się dziecka niepełnosprawnego w rodzinie zmienia organizację życia rodziny. Po dwóch pierwszych okresach przystosowania się i zaakceptowania niepełnosprawności dziecka rodzice na nowo organizują życie rodziny. Wiąże się to z wieloma wyrzeczeniami, zmianą celów, dążeń aspiracji na rzecz opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem. Następuje także zmiana w „relacjach między małżonkami”. Jak zauważa B. Jarzębowska-Baziak to zazwyczaj matka porzuca pracę, by w pełni poświęcić się wychowywaniu dziecka niepełnosprawnego.

 

Matki często nie otrzymują wsparcia ze strony mężów, zarówno w pracach domowych jak i w opiece nad dzieckiem. Ojcowie nie zawsze też potrafią zrozumieć, że ich żony nie są w stanie poświęcać im tyle uwagi co wcześniej, przez co odczuwają pominięcie ich potrzeb. Takie zachowanie mężczyzn często prowadzi do pogorszenia się więzi małżeńskich.

 

Pojawienie się dziecka niepełnosprawnego ma wpływ na „warunki rozwoju jego pełnosprawnego rodzeństwa”. E.B. Hurlock zauważa, że pełnosprawne rodzeństwo często może uważać się za pomijane, niedoceniane, pozbawione niektórych praw. Wynika to z faktu, iż rodzice bardziej skupiają się na wspieraniu rozwoju niepełnosprawnego dziecka.

 

Często rodzice oczekują od pełnosprawnego dziecka pomocy w opiece nad niepełnosprawnym bratem lub siostrą. Odbierają oni to w sposób negatywny, jako przymus. Często także wstydzą się swojego niepełnosprawnego rodzeństwa przed znajomymi. B. Spock i M. O. Lerrigo zwracają uwagę na fakt, że jeśli rodzice pogodzili się z niepełnosprawnością dziecka, to pełnosprawne rodzeństwo też je akceptuje. Gdy mamy do czynienia z odwrotnością tej sytuacji i rodzice nie pogodzili się z upośledzeniem dziecka to maja nadmierne oczekiwania wobec pełnosprawnego dziecka.

 

Obecność niepełnosprawnego dziecka w rodzinie zmienia także „życie zawodowe rodziców”. Przeważnie to matka rezygnuje z pracy, by do czasu rozpoczęcia przez dziecko nauki w przedszkolu lub w szkole, móc się nim opiekować. Jednocześnie pogarsza to sytuację finansową rodziny. By to zmienić mężczyźni decydują się na dłuższą pracę lub poszukują pracy o większych zarobkach.

 

Zmiany w dotychczasowym życiu rodziny dotyczą także „życia towarzyskiego rodziców”. Kontakty z przyjaciółmi stają się rzadsze. Rodzice unikają udziału w bankietach i spotkaniach w większym gronie osób, dodatkowo nie urządzają przyjęć u siebie w domu. Rodzice unikają tego typu spotkań z następujących powodów: z braku wolnego czasu, bądź braku opiekuna dla dziecka oraz z powodu lęku przed kłopotliwymi pytaniami, brakiem chęci do zabawy.

 

Zmianie ulega także „uczestnictwo w życiu kulturalnym”. Rodzice nie uczęszczają do publicznych instytucji kulturalnych. Jest to wynikiem przemęczenia lub dużą odległością do kina czy teatru. Rodzice relaksują się poprzez środki masowego przekazu znajdujące się w domu, tj. telewizję, radio, czasopisma.

 

Funkcje pełnione przez rodzinę także ulegają zmianie. Narażone na nieprawidłowości są „funkcja prokreacyjna”, a także „funkcja zaspokojenia potrzeb seksualnych”. Rodzice dziecka niepełnosprawnego obawiają się powiększenia rodziny o kolejne potomstwo, zwłaszcza niepełnosprawność dziecka jest wrodzona i jest to pierwsze dziecko. Niekiedy małżeństwu towarzyszy zarówno chęć powiększenia rodziny o kolejne dziecko, jak i lęk przed wystąpieniem u niego niepełnosprawności.

 

Emocje związane z faktem posiadania niepełnosprawnego dziecka oraz nadmiar zajęć mają ujemne odzwierciedlenie w życiu seksualnym rodziców dzieci niepełnosprawnych. Z powodu przemęczenia i stale towarzyszących obaw, pary nie odczuwają w pełni zadowolenia ze stosunków seksualnych lub ich unikają. Niekiedy mężczyźni, którzy nie są w pełni zaangażowani w rozwiązywanie sytuacji problemowych w rodzinie, starają się o spełnienie seksualne poza małżeństwem.

 

Istotną funkcją w życiu rodziny z niepełnosprawnym dzieckiem jest „funkcja usługowo-opiekuńcza”. Spełnianiem tej funkcji obarczona jest przeważnie matka. Do jej zadań należy troska i pomoc w wypełnianiu podstawowych funkcji życiowych dziecka, spędzanie z nim czasu wolnego, towarzyszenie podczas wizyt u lekarza. Do obowiązków matki należy także troszczenie się o gospodarstwo domowe i dbanie o zdrowe rodzeństwo. Często jest ona obarczona nadmiarem zadań, którym często nie jest w stanie sama wypełnić. Nieocenione jest wtedy wsparcie babci, która czasem może zająć się dzieckiem, np. poprzez zabawę, zajęcie się nim kiedy rodzice chcą się spotkać z przyjaciółmi.

 

Zmianom podlega także „funkcja socjalizacyjna”. Jej zadaniem jest nauczenie dziecka wypełniania ról społecznych, a także przekazanie „wartości moralnych i kulturowych”. Odbywa się ona poprzez uczenie samodzielności, nabywanie zdolności i sprawności. Przy czym istotna jest wytrwałość rodziców w wspieraniu rozwoju dziecka niepełnosprawnego.

 

Ważne zmiany zachodzą także w „funkcji psychohigienicznej”. Jej głównym zadaniem jest zagwarantowanie „zdrowia psychicznego,” a także „rozwoju osobowości” członkom rodziny. Funkcja ta jest spełniana, gdy pozwala rodzinie na poczucie bezpieczeństwa, bycie potrzebnym, akceptacje, doznanie uczuć wyższych i uzyskanie odwzajemnienia, pozwala na spełnianie się. Pojawienie się niepełnosprawnego dziecka w rodzinie i towarzyszące temu negatywne emocje uniemożliwiają prawidłową pracę tej funkcji. Jeśli utrzymują się przez dłuższy czas w rodzinie mogą spowodować „zaburzenia emocjonalne”.

Monika Kozicka

 

Literatura:

M. Przetacznik-Gierowska, Z Włodarski, Psychologia wychowawcza, Warszawa 1994, Wyd. Naukowe PWN.
E. Pisula, Psychologiczne problemy rodziców dzieci z zaburzeniami rozwoju, Warszawa 1988, Wyd. WUW.
A. Twardowski, Sytuacja rodzin dzieci niepełnosprawnych, (w:) Dziecko niepełnosprawne w rodzinie, pod red. I. Obuchowskiej, Warszawa 1999, Wyd. WSiP, s. 21 – 22.
L. Kowalewski, Psychologiczna i społeczna sytuacja dzieci niepełnosprawnych, (w:) Dziecko niepełnosprawne w rodzinie, pod red. I. Obuchowskiej, Warszawa 1999, Wyd. WSiP, s. 89 – 90.

Brak komentarzy do: “Dziecko niepełnosprawne w rodzinie cz. 3”

Dodaj komentarz:

`

 

Poradnik

Artykuły

Podział na województwa

Polecane obiekty

Nowy Dom Senior-WIGOR w Witnicy

Nowy Dom Senior-WIGOR w Witnicy

Minister Elżbieta Rafalska 5 stycznia otworzyła nowy Dom Dziennego Pobytu Senior-WIGOR w Witnicy, w woj. lubuskim. Spotkała się też z seniorami, dla których ta placówka powstała. – Nie sztuką jest …

ŚDS w Olsztynie (Królowej Jadwigi )

ŚDS w Olsztynie (Królowej Jadwigi )

Środowiskowy Dom Samopomocy „Dworek” jest placówka pobytu dziennego, przeznaczoną dla osób z zaburzeniami psychicznymi. Zapewniamy pomoc przy rozwiązywaniu problemów życia codziennego poprzez udział w treningach przygotowujących do sam

Niepełnosprawni w instytucjach kultury – Łukasz Rudziński

Niepełnosprawni w instytucjach kultury – Łukasz Rudziński

Polecamy artykuł Łukasza Rudzińskiego, l.rudzinski@trojmiasto.pl   Czy osoby niepełnosprawne mogą sprawnie i szybko dostać się na wydarzenia kulturalne w trójmiejskich instytucjach kultury? Postanowiliśmy przyjrzeć się udogodnie

Sonda

Jak podoba Ci się nasza strona?

Newsletter

Newsletter

Jeżeli chcesz otrzymywać najnowsze wiadomości z naszego serwisu, zapisz się!

Tagi

Najnowsze ogłoszenia

Dam pracę

Agencja Pracy Tymczasowej Netkadra (nr 13630) poszukuje dla swojego Klienta pracownika na stanowisko: Pracownik Centrum Obsługi Telefonicznej Miejsce pracy: praca zdalna Mile widziane doświadczenie na podobnym stanowisku i orzeczenie o …

Izabela Dębicka – „WARSZTATY Z MUZYKOTERAPII I KOMUNIKACJI INTERPERSONALNEJ”

MUZYKOTERAPIA W KRAKOWIE. OSTATNIE MIEJSCA. ZAPRASZAMY! === UWAGA! Rusza nabór do VIII EDYCJI „WARSZTATÓW Z MUZYKOTERAPII I KOMUNIKACJI INTERPERSONALNEJ” Szkolenia skierowane do nauczycieli, pedagogów, psychologów, psychoterapeut

Najnowsze na forum

No items, feed is empty.

Ta strona wykorzystuje pliki cookies m.in. do celów statystycznych. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach swojej przeglądarki.

Zaakceptuj cookies Więcej informacji