Środowiskowe Domy Samopomocy - strona główna
Dziś mamy: 2020.09.21, imieniny obchodzą: Jonasz, Mateusz

Komitet Obywatelski ds. Ustawy o zawodzie pracownika socjalnego

Projekt ustawy w wersji z dnia 14 maja 2008 roku o zawodzie pracownika socjalnegoRozdział 1
Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa zasady i warunki wykonywania zawodu pracownika socjalnego, obowiązki i prawa pracownika socjalnego oraz zasady organizacji i działania samorządu zawodowego pracowników socjalnych.

Art. 2. Zawód pracownika socjalnego jest zawodem polegającym na wykonywaniu pracy socjalnej na rzecz osób, rodzin, grup społecznych wymagających pomocy.

Art. 3. Pracownik socjalny wykonuje swój zawód samodzielnie, z należytą starannością, zgodnie z aktualnym stanem wiedzy teoretycznej i praktycznej, a także z zasadami etyki zawodowej oraz respektując zasadę pomocniczości.

Art. 4. Pracownikami socjalnymi są pracownicy wpisani na listę pracowników socjalnych.

Art. 5. Zawód pracownika socjalnego może wykonywać osoba spełniająca wymagania określone niniejszą ustawą.

Art. 6. Pracownicy socjalni tworzą samorząd zawodowy.

Art. 7. Dzień 21 listopada ustanawia się Dniem Pracownika Socjalnego.

Rozdział 2
Pracownicy socjalni

Art. 8. 1. Pracownikiem socjalnym może być ten, kto:
1)    posiada dyplom ukończenia w Rzeczypospolitej Polskiej studiów wyższych na kierunku praca socjalna lub studia wyższe o specjalności przygotowującej do zawodu pracownika socjalnego;
2)    był czynny zawodowo na dzień wejścia w życie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej;
3)    posiada decyzję ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego w przedmiocie uznania kwalifikacji w zawodzie pracownika socjalnego na podstawie przepisów o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej;
4)    posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
5)    włada językiem polskim w mowie i piśmie w zakresie koniecznym do wykonywania zawodu pracownika socjalnego;
6)    odbył półroczny staż w instytucji zatrudniającej pracowników socjalnych pod opieką co najmniej starszego pracownika socjalnego i otrzymał pozytywną opinię.

2. Wpisu na listę pracowników socjalnych dokonuje Okręgowa Rada Pracowników Socjalnych na wniosek pracownika socjalnego – stażysty.
1) Pracownik socjalny – stażysta w terminie do 30 dni po zakończeniu stażu i uzyskaniu pozytywnej opinii opiekuna stażu, składa wniosek do Okręgowej Rady Pracowników Socjalnych.

3. Podstawą wpisu na listę pracowników socjalnych jest uchwała Okręgowej Rady Pracowników Socjalnych.

4. Wpis na listę pracowników socjalnych następuje w ciągu 30 dni od dnia złożenia wniosku.

5. W przypadku niedotrzymania terminu, o którym mowa w ust. 4, pracownikowi socjalnemu – stażyście przysługuje skarga na zasadach określonych w kodeksie postępowania administracyjnego.

6. Od uchwały Okręgowej Rady Pracowników Socjalnych przysługuje odwołanie do Krajowej Rady Pracowników Socjalnych.

7. Do uchwały Okręgowej i Krajowej Rady Pracowników Socjalnych w sprawie wpisania na listę pracowników socjalnych, bądź skreślenia z tej listy, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.-Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.  odnoszące się do decyzji administracyjnych.

8. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia, wymagane umiejętności, wykaz przedmiotów, minimalny wymiar zajęć dydaktycznych oraz zakres i wymiar praktyk zawodowych dla specjalności przygotowującej do zawodu pracownika socjalnego, realizowanej w szkołach wyższych na kierunkach wymienionych w ust. 1 pkt 1.

Art. 9. Skreślenie z listy pracowników socjalnych następuje:
1)    w przypadku śmierci pracownika socjalnego;
2)     na wniosek pracownika socjalnego,
3)    w przypadku ubezwłasnowolnienia pracownika socjalnego prawomocnym orzeczeniem sądu;
4)    w przypadku prawomocnego orzeczenia sądu pozbawienia praw publicznych albo zakazu wykonywania zawodu.

Art. 10. 1. Pracownik socjalny może wykonywać prywatną praktykę, jeżeli:
1)    posiada prawo wykonywania zawodu oraz
2)    został wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego albo do Ewidencji Działalności Gospodarczej oraz na listę prywatnych praktyk pracy socjalnej prowadzoną przez właściwą Okręgową Radę Pracowników Socjalnych.

2. Prywatna praktyka może być wykonywana jako indywidualna działalność gospodarcza albo w formie spółki partnerskiej.

Art. 11. Kierowanie i koordynowanie pracą pracowników socjalnych powierza się starszemu specjaliście pracy socjalnej.

Art. 12. Ustala się następujące stopnie awansu zawodowego w zawodzie pracownika socjalnego:
1)    pracownik socjalny – stażysta;
2)    pracownik socjalny;
3)    starszy pracownik socjalny;
4)    specjalista pracy socjalnej;
5)    starszy specjalista pracy socjalnej;
6)    główny specjalista pracy socjalnej.

Art. 13. 1. Stopnie awansu zawodowego uzyskuje się w przypadku:
1)    starszego pracownika socjalnego – po przepracowaniu 3 lat w zawodzie pracownika socjalnego;
2)    specjalisty pracy socjalnej – po uzyskaniu specjalizacji I stopnia lub ukończeniu studiów wyższych na kierunku praca socjalna i po przepracowaniu 3 lat na stanowisku starszego pracownika socjalnego;
3)    starszego specjalisty pracy socjalnej – po uzyskaniu specjalizacji II stopnia i przepracowaniu 3 lat na stanowisku specjalisty pracy socjalnej;
4)    głównego specjalistę pracy socjalnej – po uzyskaniu specjalizacji II stopnia, ukończeniu studiów wyższych na kierunku praca socjalna i po przepracowaniu 10 lat na stanowisku pracownika socjalnego.

2. Osoby, o których mowa w art. 8. 1. pkt 3 posiadające wykształcenie wyższe, mają prawo do awansu na zasadach dla osób, o których mowa w art. 8. 1. pkt 1.

Art. 14. 1. Ustala się następujące stopnie specjalizacji zawodowej w zawodzie pracownika socjalnego:
1)    I stopień specjalizacji zawodowej;
2)    II stopień specjalizacji zawodowej.

2. Do uzyskania I stopnia specjalizacji zawodowej pracownik socjalny powinien:
1) posiadać 3 letni staż pracy na stanowisku starszego pracownika socjalnego;
2) odbyć szkolenie w zakresie I stopnia specjalizacji;
3) zdać egzamin przed regionalną komisją egzaminacyjną.

3. Do uzyskania II stopnia specjalizacji zawodowej pracownik socjalny powinien:
1) posiadać 3 letni staż pracy na stanowisku specjalisty pracy socjalnej;
2) odbyć szkolenie w zakresie II stopnia specjalizacji;
3) zdać egzamin przed Centralną Komisją Egzaminacyjną.

Art. 15. Pracownik socjalny wykonując swoje zadania ma prawo do:
1)    awansu zawodowego;
2)    podnoszenia kwalifikacji zawodowych w różnych formach kształcenia;
3)    ochrony prawnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych;
4)    pierwszeństwa podczas wykonywania czynności zawodowych w urzędach, instytucjach i innych placówkach;
5)    ochrony swoich danych personalnych;
6)    korzystania z superwizji;
7)    występowania do Policji oraz innych organów lub instytucji państwowych, organów lub instytucji samorządu terytorialnego, stowarzyszeń i organizacji społecznych o udzielenie pomocy i informacji, w tym zawierających dane osobowe.

Art. 16. Pracownik socjalny, a także osoba odbywająca praktyki zawodowe w zawodzie pracownika socjalnego mają prawo wglądu do dokumentów zawierających dane osobowe osób ubiegających się o pomoc, w zakresie niezbędnym do ustalenia sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej.

Art. 17. Pracownik socjalny, który świadczy pracę socjalną, po przepracowaniu w pełnym wymiarze 25 lat pracy na stanowisku pracownika socjalnego ma prawo do przesunięcia go na inne stanowisko pracy, które nie wiąże się z obowiązkiem pracy poza instytucją, w której jest zatrudniony.

Art. 18. 1. Pracownikowi socjalnemu, który świadczy pracę socjalną, przysługuje raz na 2 lata dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze 10 dni, a po 20 latach pracy w zawodzie pracownika socjalnego przysługuje 10 dni corocznie.

2. Warunkiem nabycia prawa do pierwszego dodatkowego urlopu wypoczynkowego jest przepracowanie 5 lat w zawodzie pracownika socjalnego.

3. Do okresu pracy, od którego jest uzależnione prawo do pierwszego i kolejnych dodatkowych urlopów wypoczynkowych, wlicza się okresy czasowej niezdolności do pracy wskutek choroby oraz urlopu innego niż wypoczynkowy, trwające łącznie nie dłużej niż 6 miesięcy.

4. W przypadku okresu niezdolności do pracy wskutek choroby i urlopów wypoczynkowych, a także urlopów innych niż wypoczynkowy, trwających dłużej niż 6 miesięcy, wymagany okres pracy w zawodzie pracownika socjalnego przedłuża się o ten okres.

Art. 19. 1. Pracownikowi socjalnemu przysługuje zwrot kosztów uczestnictwa w szkoleniach w zakresie specjalizacji zawodowej w zawodzie pracownika socjalnego w kwocie nie mniejszej niż 50 % kosztów szkolenia finansowanego ze środków pracodawcy.

2. Pracownikowi socjalnemu przysługuje zwrot kosztów studiów podyplomowych oraz kształcenia w zakresie podnoszenia kwalifikacji pracownika socjalnego w kwocie nie mniejszej niż 50 % kosztów szkolenia finansowanego ze środków pracodawcy, jeżeli te studia oraz kształcenie są zgodne z indywidualnymi planami rozwoju kariery zawodowej pracownika socjalnego.

Art. 20. 1. Wynagrodzenie pracownika socjalnego w danym roku nie może być niższe niż średnia krajowa w sektorze przedsiębiorstw liczona za III kwartał roku poprzedniego.

2. Wynagrodzenie zasadnicze starszego pracownika socjalnego w danym roku nie może być niższe niż 120 % średniej krajowej w sektorze przedsiębiorstw liczonej za III kwartał roku poprzedniego.

3. Wynagrodzenie zasadnicze specjalisty pracy socjalnej w danym roku nie może być niższe niż 145 % średniej krajowej w sektorze przedsiębiorstw liczonej za III kwartał roku poprzedniego.

4. Wynagrodzenie zasadnicze starszego specjalisty pracy socjalnej w danym roku nie może być niższe niż 170 % średniej krajowej w sektorze przedsiębiorstw liczonej za III kwartał roku poprzedniego.

5. Wynagrodzenie zasadnicze głównego specjalisty pracy socjalnej w danym roku nie może być niższe niż 200 % średniej krajowej w sektorze przedsiębiorstw liczonej za III kwartał roku poprzedniego.

Art. 21. 1. Pracownikowi socjalnemu przysługuje wypłacany co miesiąc dodatek za pracę terenową, w danym roku w wysokości 20 % średniej krajowej w sektorze przedsiębiorstw liczony za III kwartał roku poprzedniego.

2. Osobie kierującej i koordynującej pracą pracowników socjalnych przysługuje wypłacany co miesiąc dodatek za pracę terenową, w danym roku w wysokości 10 %  średniej krajowej w sektorze przedsiębiorstw liczony za III kwartał roku poprzedniego.

Art. 22. Pracownikowi socjalnemu przysługuje wypłacany co miesiąc dodatek dla opiekuna stażu, w danym roku w wysokości 10 % średniej krajowej w sektorze przedsiębiorstw liczony za III kwartał roku poprzedniego.

Art. 23. 1. Pracodawca zapewnia pracownikowi socjalnemu dojazd do miejsca wykonywania przez niego czynności zawodowych.

2. W przypadku braku możliwości zapewnienia dojazdu środkami pozostającymi w dyspozycji zatrudniającego, pracownikowi socjalnemu przysługuje zwrot kosztów przejazdów z miejsca pracy do miejsc wykonywania przez niego czynności zawodowych.

Art. 24. 1. Pracownikowi socjalnemu może być przyznany na czas określony dodatek specjalny z tytułu okresowego zwiększenia obowiązków służbowych lub powierzenia dodatkowych zadań albo ze względu na charakter pracy lub warunki wykonywania pracy.

2. Dodatek specjalny w indywidualnych przypadkach może być przyznany także na czas nieokreślony.

3. Dodatek specjalny jest wypłacany w ramach posiadanych środków na wynagrodzenia, w kwocie nieprzekraczającej w danym roku 40 % wynagrodzenia zasadniczego powiększonego o kwotę przyznanego dodatku funkcyjnego i innych dodatków za wykonywane czynności zawodowe.

4. W szczególnie uzasadnionych przypadkach dodatek specjalny może być przyznany w wysokości wyższej niż określona w ust. 3.

Art. 25. Pracownikowi socjalnemu przysługuje dodatek za wieloletnią pracę, wynoszący począwszy od szóstego roku pracy 5 % miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego. Dodatek ten wzrasta o 1 % za każdy dalszy rok pracy, aż do osiągnięcia 20 % miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego.

Art. 26. 1. Przeprowadzanie rodzinnego wywiadu środowiskowego, o którym mowa w art. 107 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593, z późn. zm ) należy do wyłącznych kompetencji pracownika socjalnego.

2. Pracownikowi socjalnemu przysługuje zapłata za przeprowadzenie wywiadu środowiskowego na zlecenie innej instytucji niż jednostki organizacyjne pomocy społecznej.

3. Wysokość zapłaty za przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, o którym mowa w ust. 2 ustali Samorząd Zawodowy.

Art. 27. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, wysokość minimalnego wynagrodzenia pracowników socjalnych, stawki dodatku terenowego, dla opiekuna stażu, a także funkcyjnego, jak również okoliczności uzasadniające przyznanie pracownikom socjalnym dodatku specjalnego, uwzględniając stopnie awansu pracownika.

Art. 28. 1. Pracownik socjalny prowadzi pracę socjalną z nie więcej niż 50 rodzinami lub osobami samotnie gospodarującymi, uwzględniając specyfikę tego środowiska.

2. Pracownik socjalny świadczy pracę socjalną w terenie oraz w instytucji zatrudniającej pracownika socjalnego.

3. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego po zasięgnięciu opinii Samorządu Zawodowego, określi, w drodze rozporządzenia, standardy obciążenia pracą pracownika socjalnego, uwzględniając ust. 1 oraz wielkość indywidualnego obciążenia pracownika socjalnego pracą zapewniającym skuteczne wykonywanie pracy socjalnej.

Art. 29. 1. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego po zasięgnięciu opinii Samorządy Zawodowego, może przyznać pracownikowi socjalnemu nagrodę za szczególne osiągnięcia w pracy.

2. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego może utworzyć, w drodze rozporządzenia, dodatkowy fundusz nagród dla pracowników socjalnych, z przeznaczeniem na nagrody specjalne za osiągnięcia w pracy.

Art. 30. 1. Pracownikowi socjalnemu przysługuje gratyfikacja jubileuszowa w wysokości:
1)    po 20 latach pracy – 75 %;
2)    po 25 latach pracy – 100 %;
3)    po 30 latach pracy – 150 %;
4)    po 35 latach pracy – 200 %;
5)    po 40 latach pracy – 300 %;
6)    po 45 latach pracy – 400 %;
wynagrodzenia miesięcznego.

2. Do okresu pracy uprawniającego do gratyfikacji wlicza się wszystkie poprzednio zakończone okresy zatrudnienia oraz inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

3. Do obliczania i wypłacania gratyfikacji jubileuszowej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące nagród jubileuszowych, o których mowa w przepisach o pracownikach instytucji państwowych, samorządowych lub innych instytucji rynku pracy zatrudniających pracownika socjalnego.

Art. 31. 1. Pracownikowi socjalnemu, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę z tytułu niezdolności do pracy albo na emeryturę, przysługuje jednorazowa odprawa w wysokości:
1)    dwumiesięcznego wynagrodzenia – po 10 latach pracy;
2)    trzymiesięcznego wynagrodzenia – po 15 latach pracy;
3)    sześciomiesięcznego wynagrodzenia – po 20 latach pracy.

2. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, ustala się w wysokości przysługującego ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy.

3. Przepis art. 31, ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 32. 1. Wykonując zawód pracownik socjalny jest obowiązany do:
1) świadczenia pracy socjalnej z wykorzystaniem dostępnych metod, technik i narzędzi;
2) kierowania się zasadą dobra oraz poszanowania godności a także prawa osób i rodzin do samostanowienia;
3) podnoszenia kwalifikacji zawodowych poprzez udział w szkoleniach i samokształcenie;

2. Osoby, o których mowa w ust. 1 są obowiązane zachować w tajemnicy informacje o osobach, uzyskane w związku z wykonywaniem czynności zawodowych.

3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli:
1) odrębne przepisy tak stanowią;
2) zachowanie tajemnicy może stanowić niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia osoby;
3) osoba lub jej przedstawiciel ustawowy wyrażają zgodę na ujawnienie informacji.

Rozdział 3
Specjalizacja zawodowa i Komisja Egzaminacyjna

Art. 33. 1. Prowadzenie specjalizacji I lub II stopnia w zawodzie pracownik socjalny wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.

2. O uzyskanie zgody, o której mowa w ust. 1, mogą ubiegać się jednostki prowadzące kształcenie lub doskonalenie zawodowe, które przedstawią program szkolenia specjalizacyjnego wraz z wykazem kadry i otrzymaną pozytywną recenzję programu sporządzoną przez członka Centralnej Komisji Egzaminacyjnej.

3. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego może cofnąć zgodę na prowadzenie specjalizacji, o której mowa w ust. 1, w przypadku:

1) wykrycia nieprawidłowości w prowadzeniu szkolenia specjalistycznego podczas kontroli;
2) dokonania zmian merytorycznych w programie szkolenia lub zmian kadrowych przez podmiot prowadzący specjalizację bez uzyskania wcześniejszej zgody ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.

Art. 34. 1. Przy ministrze właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego działa Centralna Komisja Egzaminacyjna do spraw stopni specjalizacji zawodowej pracowników socjalnych zwana dalej „Komisją”.

2. W skład Komisji wchodzą czynni zawodowo teoretycy i praktycy pracy socjalnej w liczbie nie większej niż 15 osób.

3. Przewodniczącego i członków Komisji powołuje minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego na okres 5 lat.

4. Odwołanie przewodniczącego i członków Komisji może nastąpić na podstawie pisemnej rezygnacji albo w drodze odwołania w przypadku niewywiązywania się z zadań określonych w ust. 5.

5. Do zadań Komisji należy w szczególności:
1) przeprowadzanie postępowania w zakresie nadawania stopni specjalizacji zawodowej oraz egzaminu dla pracowników socjalnych ubiegających się o II stopień specjalizacji zawodowej;
2) nadawanie II stopnia specjalizacji zawodowej;
3) prowadzenie rejestru wydanych dyplomów II stopnia specjalizacji zawodowej;
4) powoływanie przewodniczącego i członków regionalnych komisji egzaminacyjnych;
5) kontrolowanie pracy regionalnych komisji egzaminacyjnych i podmiotów prowadzących szkolenia w zakresie specjalizacji zawodowej;
6) opiniowanie dla ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego kandydatów na konsultantów prac dyplomowych na II stopień specjalizacji zawodowej;
7) opiniowanie programów szkolenia w zakresie specjalizacji zawodowej przygotowanych przez podmioty ubiegające się o wydanie zgody na prowadzenie takich szkoleń;
8) przedstawianie ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego informacji dotyczących realizacji szkoleń w zakresie specjalizacji zawodowej;
9) opiniowanie spraw spornych dotyczących pracy regionalnych komisji egzaminacyjnych;
10) wydawanie opinii i sporządzanie ekspertyz w innych sprawach związanych ze specjalizacjami w zawodzie pracownika socjalnego.

6. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego sprawuje nadzór nad działalnością Komisji, w tym może przeprowadzać kontrole pracy Komisji.

7. Komisja organizuje egzamin, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, co najmniej dwa razy w roku, w terminach uzgodnionych z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego.

8. Za egzamin, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, Komisja pobiera opłatę, która stanowi dochód budżetu państwa.

9. W związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w ust. 5, członkom Komisji przysługują diety oraz inne należności za czas podróży, na zasadach określonych w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. Z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm. ).

10. Za wykonywanie czynności określonych w ust. 5 członkom Komisji może być przyznane wynagrodzenie na podstawie umów cywilnoprawnych.

11. Koszty działalności Komisji i przeprowadzania egzaminów, w tym wynagrodzenia członków Komisji, są pokrywane z budżetu państwa, z części budżetowej, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego.

Art. 35. 1. Przy urzędach marszałkowskich w samorządach województw działają regionalne komisje egzaminacyjne do spraw stopni specjalizacji zawodowej pracowników socjalnych.

2. Członkami regionalnych komisji egzaminacyjnych mogą być czynni zawodowo teoretycy i praktycy pracy socjalnej z danego regionu w liczbie nie większej niż 5 osób.

3. Przewodniczącego i członków regionalnych komisji egzaminacyjnych powołuje Komisja na okres 5 lat.

4. Odwołanie przewodniczącego i członków regionalnych komisji egzaminacyjnych może nastąpić na podstawie pisemnej rezygnacji albo w drodze odwołania w przypadku niewywiązywania się z zadań określonych w ust. 5.

5. Do zadań regionalnych komisji egzaminacyjnych należy:
1) przeprowadzanie postępowania w zakresie nadawania stopni specjalizacji zawodowej oraz egzaminu dla pracowników socjalnych ubiegających się o I stopień specjalizacji zawodowej;
2) nadawanie I stopnia specjalizacji zawodowej;
3) prowadzenie rejestru wydanych dyplomów I stopnia specjalizacji zawodowej;
4) opracowywanie informacji, opinii i wniosków dotyczących realizacji szkoleń w zakresie I stopnia specjalizacji zawodowej;

6. Praca regionalnych komisji egzaminacyjnych podlega kontroli Komisji.

7.  Za egzamin, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, regionalne komisje egzaminacyjne pobierają opłatę, która stanowi dochód samorządu województwa.

8. Za wykonywanie czynności określonych w ust. 5 członkom regionalnych komisji egzaminacyjnych może być przyznane wynagrodzenie na podstawie umów cywilnoprawnych.

9. Koszty działalności regionalnych komisji egzaminacyjnych i przeprowadzania egzaminów, w tym wynagrodzenia członków regionalnych komisji, są pokrywane z dochodów własnych budżetu samorządu województwa.

Art. 36. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego po zasięgnięciu opinii Samorządu Zawodowego określi, w drodze rozporządzenia:
1) organizację pracy Komisji i regionalnych komisji egzaminacyjnych;
2) minimum programowe dla I stopnia specjalizacji w zawodzie pracownik socjalny i minimum programowe oraz kierunki specjalizacji obowiązujące dla II stopnia specjalizacji w zawodzie pracownik socjalny;
3) tryb postępowania w sprawie nadawania stopni specjalizacji zawodowej i wydawania dyplomów I i II stopnia specjalizacji w zawodzie pracownik socjalny;
4) wzory dyplomów I i II stopnia specjalizacji zawodowej;
5) wysokość opłaty, o której mowa w art. 34, ust. 8 oraz art. 35, ust. 7, na poziomie nie przekraczającym jednak 15 % minimalnego wynagrodzenia zasadniczego w danym roku na stanowisku pracownika socjalnego;
6) sposób przygotowania prac dyplomowych przez kandydatów ubiegających się o uzyskanie II stopnia specjalizacji zawodowej;
7) tryb i zasady kontrolowania prac regionalnych komisji egzaminacyjnych, Komisji oraz podmiotów prowadzących szkolenia w zakresie specjalizacji zawodowej;
8) kwalifikacje wykładowców i kandydatów na konsultantów prac dyplomowych, jakie powinny posiadać osoby prowadzące szkolenia w zakresie specjalizacji I i II stopnia w zawodzie pracownik socjalny, oraz osób zasiadających w regionalnych komisjach egzaminacyjnych oraz Komisji.

Brak komentarzy do: “Komitet Obywatelski ds. Ustawy o zawodzie pracownika socjalnego”

Dodaj komentarz:

`

 

Poradnik

Artykuły

Podział na województwa

Polecane obiekty

Niepełnosprawni w instytucjach kultury – Łukasz Rudziński

Niepełnosprawni w instytucjach kultury – Łukasz Rudziński

Polecamy artykuł Łukasza Rudzińskiego, l.rudzinski@trojmiasto.pl   Czy osoby niepełnosprawne mogą sprawnie i szybko dostać się na wydarzenia kulturalne w trójmiejskich instytucjach kultury? Postanowiliśmy przyjrzeć się udogodnieniom w poszczególnych placówkach, konfrontując …

ŚDS w Olsztynie (Królowej Jadwigi )

ŚDS w Olsztynie (Królowej Jadwigi )

Środowiskowy Dom Samopomocy „Dworek” jest placówka pobytu dziennego, przeznaczoną dla osób z zaburzeniami psychicznymi. Zapewniamy pomoc przy rozwiązywaniu problemów życia codziennego poprzez udział w treningach przygotowujących do sam

Środowiskowe domy samopomocy – informator

Środowiskowe domy samopomocy – informator

Środowiskowe domy samopomocy, zwane inaczej ośrodkami wsparcia, służą budowaniu sieci oparcia społecznego i przygotowują do życia w społeczeństwie oraz funkcjonowania w środowisku. Są przeznaczone dla osób przewlekle, psychicznie chorych

Sonda

Jak podoba Ci się nasza strona?

Newsletter

Newsletter

Jeżeli chcesz otrzymywać najnowsze wiadomości z naszego serwisu, zapisz się!

Tagi

Najnowsze ogłoszenia

Dam pracę

Agencja Pracy Tymczasowej Netkadra (nr 13630) poszukuje dla swojego Klienta pracownika na stanowisko: Pracownik Centrum Obsługi Telefonicznej Miejsce pracy: praca zdalna Mile widziane doświadczenie na podobnym stanowisku i orzeczenie o …

Izabela Dębicka – „WARSZTATY Z MUZYKOTERAPII I KOMUNIKACJI INTERPERSONALNEJ”

MUZYKOTERAPIA W KRAKOWIE. OSTATNIE MIEJSCA. ZAPRASZAMY! === UWAGA! Rusza nabór do VIII EDYCJI „WARSZTATÓW Z MUZYKOTERAPII I KOMUNIKACJI INTERPERSONALNEJ” Szkolenia skierowane do nauczycieli, pedagogów, psychologów, psychoterapeut

Najnowsze na forum

No items, feed is empty.

Ta strona wykorzystuje pliki cookies m.in. do celów statystycznych. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach swojej przeglądarki.

Zaakceptuj cookies Więcej informacji